Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΣΚΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ....ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΑΔΕΣΠΟΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΓΙ ΑΥΤΑ...!!!ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ...


Καημένα αδεσποτάκια!!!
«Δεν μπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσμο όμως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσμος».
Δε θα βάλω για σήμερα άλλη ανάρτηση, για να δούν όσοι περισσότεροι γίνεται αυτή την ανάρτηση ....
Είναι ένα πολύ σημαντικό κείμενο το οποίο πρέπει να καταλάβουμε όλοι-Δεν ήμαστε μόνοι σε αυτόν τον πλανήτη...
Μπορεί εννοείται όποιος θέλει να κάνει αναδημοσίευση, έτσι και αλλιώς και γώ αυτό έκανα ....Μακάρι αυτή τη δημοσίευση να τη βάλετε όσοι πιο πολύ γίνεται....
Σας παρακαλώ κάντε κάτι γι αυτές τις ψυχούλες ...!!! ----Δώστε τα έστω λίγο ψωμάκι!!!
(Εγώ το πήρα απο το zoofilia.gr)
Χίλια συγχαρητήρια, σε όσους ασχολούνται ενεργά με τα αδέσποτα....
Φόλα σε όσους ρίχνουν φόλες!!!
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ:

εβδομάδα Σήμερα είμαι ηλικίας μιας εβδομάδας. Τι χαρά να είμαι μέρος αυτού του Κόσμου!

1 μηνός Η μαμά μου με φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι μια εξαιρετική μητέρα.

2 μηνών Σήμερα με χώρισαν από τη μητέρα μας. Ήταν πολύ ανήσυχη και με τα μάτια της με χαιρετούσε.Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά μου να με φροντίζει το ίδιο καλά με τη μαμά μου.

4 μηνών Έχω μεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραβάνε την προσοχή μου. Υπάρχουν μερικά παιδιά στο σπίτι που μου είναι σαν «μικρά αδερφάκια». Παίζουμε πολύ, τραβάνε την ουρά μου κι εγώ τους δίνω μικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 μηνών Σήμερα μου φωνάξανε. Η κυρία μου ήταν πολύ αναστατωμένη επειδή ούρησα μέσα στο σπίτι. Όμως δεν μου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό. Επίσης, κοιμάμαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 μηνών Είμαι ένα πολύ χαρούμενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνομαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευμένος... Νομίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά μου με αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική μου και,συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό μου, σκάβοντας στο χώμα σαν τους προγόνους μου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιμάζουν να μου μάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγματα που κάνω να είναι εντάξει!

12 μηνών Σήμερα έγινα ενός έτους. Είμαι ένας ενήλικος σκύλος. Όμως τα αφεντικά μου λένε ότι μεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίμεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για μένα!

13 μηνών Σήμερα με έδεσαν. Σχεδόν δεν μπορούσα να κουνηθώ, να βρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να βρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα με επιτηρούν και ότι είμαι αχάριστος. Δεν καταλαβαίνω τίποτε απ' όσα μου συμβαίνουν.

15 μηνών Όλα έχουν αλλάξει τώρα. .. Με κρατάνε συνέχεια κλειδωμένο στη βεράντα. Αισθάνομαι πολύ μόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά μου δεν με θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν βρέχει, δεν έχω μια στέγη πάνω από το κεφάλι μου.

16 μηνών Σήμερα με έβγαλαν από τη βεράντα. Ήμουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά μου με είχε συγχωρέσει. Ήμουν τόσο χαρούμενος που χοροπήδαγα από ενθουσιασμό. Η ουρά μου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα με πήγαιναν βόλτα! Κατευθυνθήκαμε προς τον αυτοκινητόδρομο, και άξαφνα, σταμάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ βγήκα έξω, χαρούμενος, γιατί σκεπτόμουν ότι θα περνάγαμε τη μέρα μας στην εξοχή. Δεν καταλαβαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιμένετε!» - γάβγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο με όλη τη δύναμή μου. Η αγωνία μου μεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαβαίνω, ενώ δεν μπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασμα και αυτοί δεν σταματούσαν, ότι με είχαν εγκαταλείψει!

17 μηνών Έψαχνα μάταια να βρω το δρόμο για να γυρίσω σπίτι. Είμαι μόνος και αισθάνομαι χαμένος. Στις περιπλανήσεις μου, συναντάω μερικούς ανθρώπους με καλή καρδιά που με κοιτάνε με θλίψη και μου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ με τα μάτια μου, από τα βάθη της ψυχής μου. Εύχομαι να με υιοθετούσαν. Θα ήμουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όμως, αυτοί απλά λένε: «καημένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 μηνών Πριν από μερικές ημέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά μικρά και μεγαλύτερα σαν τα «μικρά μου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και μια ομάδα από τα μικρότερα παιδιά, γελώντας, μου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σημαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες με χτύπησε στο μάτι και, έκτοτε, δεν μπορώ να δω καθόλου με αυτό το μάτι.

19 μηνών Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι με λυπόντουσαν. Τώρα είμαι πολύ αδύνατος και αδύναμος και η όψη μου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα μου μάτι και οι άνθρωποι με διώχνουν με τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 μηνών Κινούμαι με εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία. Σήμερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόμο, με χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόμουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόμο, όμως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεμάτο ικανοποίηση βλέμμα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που με πάτησε. Εύχομαι να με είχε σκοτώσει! Όμως, απλά μου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω μου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια μου δεν με υπακούνε και μόλις με τεράστια δυσκολία μπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόμου. Επί δέκα μέρες έχω μείνει εκτεθειμένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή βροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν μπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκομαι σε ένα πολύ υγρό μέρος, και φαίνεται ότι ακόμη και το τρίχωμά μου μαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν με προσέχουν, άλλοι λένε: «μην πλησιάζεις». Είμαι σχεδόν αναίσθητος, όμως, μια ελάχιστη δύναμη από τα βάθη του σώματός μου με αναγκάζει να ανοίξω τα μάτια μου. Η γλυκύτητα στη φωνή της με έκανε να αντιδράσω. «Καημένο μου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε. Μαζί με την γυναίκα ήταν ένας άντρας με λευκή ποδιά που με ακούμπησε και είπε: «Λυπάμαι, κυρία μου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον βοηθήσουμε να βγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, με δάκρυα να τρέχουν ποτάμι στα μάγουλά της, συμφώνησε. Όσο καλύτερα μπορούσα, κούνησα την ουρά μου και την ευχαρίστησα, με τα μάτια μου, για τη βοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεμα. Ενώ αισθανόμουν το ελαφρύ τσίμπημα της βελόνας, πριν από αυτόν τον μακρύ ύπνο, η τελευταία μου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν με ήθελε κανείς;».

Η λύση δεν είναι να εγκαταλείπεις ή να πετάς έναν σκύλο, αλλά να τον εκπαιδεύσεις. Μην κάνεις ένα ακόμη πρόβλημα για την κοινωνία έναν τόσο αξιολάτρευτο, τρυφερό και ευγνώμονα φίλο.

Βοήθησε να κάνεις τον αδαή να καταλάβει την άγνοιά του και έτσι, δώσε τέλος στην κακή μεταχείριση όλων των ζώων, ιδιαίτερα των αδέσποτων.

«Στην πορεία της εξέλιξής του προς τον πολιτισμό ο άνθρωπος απέκτησε μια κυρίαρχη θέση πάνω στα πλάσματα που ζουν γύρω του στο ζωϊκό βασίλειο. Χωρίς να είναι ικανοποιημένος από την κυριαρχία του αυτή, ωστόσο, άρχισε να βάζει ένα κενό μεταξύ της φύσης του και τη φύση των ζώων. Αρνήθηκε την κτήση μιας αιτίας προς αυτά, και στον εαυτό του έθεσε ως σύμβολο μια αθάνατη ψυχή, και αξίωσε μια θεϊκή πτώση η οποία του επέτρεψε να καταστρέψει το δεσμό της κοινωνίας μεταξύ αυτού και του ζωικού βασιλείου» - Sigmund Freud

«Δεν μπορείς να σώσεις κάθε ζώο στον κόσμο όμως, για αυτό το ένα που σώζεις, ΕΙΝΑΙ ο κόσμος».


ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ

Πρέπει όλοι μας να συμβάλουμε με όποιες δυνάμεις έχουμε στον αγώνα υπέρ των αδέσποτων.

Πρέπει όλοι να γνωρίζουμε ότι υπάρχει νόμος του κράτους ο 3170 / 29-7-2003 ο οποίος μαζί με τον παλαιότερο νόμο 1197/81 ρυθμίζουν πλέον πλήρως τα θέματα.

ΑΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΙ ΑΥΣΤΡΑΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΕΞ!!!!


Πω!Πώ! Ξενερωσιά στην Αυστραλία...!!!! Πω! Πώ Μουντάδα!!!ΟΥΣΤ ΡΕ !!!!

Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας «Ηerald Sun», στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 2.000 Αυστραλοί, οι ερωτηθέντες ομολόγησαν πως είχαν τουλάχιστον μία φορά ερωτική επαφή υπό την επήρεια αλκοόλ, αν και στη συνέχεια το μετάνιωσαν.

Η έρευνα έδειξε ότι το 22% των ερωτηθέντων, εκ των οποίων το 18% ήταν ανήλικοι και το 16% παρθένοι, δεν πήρε τις απαραίτητες προφυλάξεις κατά τη σεξουαλική πράξη.

Ειδικός σε θέματα αλκοόλ και σεξ επιστήμονας είπε ότι «δεν προβαίνουν σε σεξουαλικές πράξεις μόνο μεθυσμένοι νεαρής ηλικίας, αλλά και μεγαλύτερης». Η υπερβολική δε κατανάλωση οινοπνευματωδών οδηγεί πολλά άτομα να κάνουν πράγματα και να υιοθετήσουν συμπεριφορές, που δεν θα αποφάσιζαν σε διαφορετικές συνθήκες.

Σε ερώτηση, για το πόσο τακτικά ένα ευτυχισμένο ζευγάρι θα πρέπει να κάνει έρωτα, το 1/3 απάντησε: τρεις φορές την εβδομάδα. Επιπλέον, και πάντα σύμφωνα με την έρευνα, περισσότερες από τις μισές γυναίκες δήλωσαν ότι είναι πολύ κουρασμένες και δεν έχουν διάθεση για περισσότερο σεξ, ενώ το 32% των ανδρών είπε ότι οι ερωτικές τους σύντροφοι πλέον δεν δείχνουν ενδιαφέρον για σεξ.

Τέλος, άλλη μια πικάντικη αποκάλυψη της έρευνας ήταν πως το 1/3 των ερωτηθέντων έχει απατήσει τουλάχιστον μια φορά τον ή την σύντροφό τους.

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ BLOG!!! ΜΠΛΟΚΟΚΡΙΣΗ!!!

Η κρίση των blog δεν αναφέρεται στα μεγάλα και ενημερωτικά blog , αλλά στα δικά μας μικρά και όμορφα που σαν χαρακτηριστικό έχουν την άποψη , τη καθημερινότητα, τις λέξεις, το κράξιμο ακόμα ακόμα αλλά χωρίς ρεπορτάζ....... Αναφέρεται σε μας που είμαστε φίλοι , έχουμε καθημερινή επαφή και γι αυτό μας ενδιαφέρει το τι κάνει ο άλλος!!!
Φίλοι των φίλων μας είναι πάντα φίλοι μας !!!!
Έβαλα πρίν απο 2 βδομάδες μια ανάρτηση για τα blog...
Η αλήθεια είναι οτι δεν έγραψα μόνο καλά...Έγραψα και τα άσχημα που έχω δεί!!!
Απο εκείνη την ημέρα, άρχισα να βλέπω τα "τρελά" μέσα στα blog, λές και έφταιγα εγώ....:
Να βλέπω σε όλα τα blog αφιερώσεις-αναρτήσεις για τα blog... βλέπω φίλοι bloggers να τη κάνουν έτσι ξαφνικά, να βλέπω να αφιερώνει ο ένας στον άλλο τραγούδια αποχαιρετισμού και ευχαριστώ, να ακούω να μιλάει η Λευκή για μια φίλη της blogger η οποία όμως τελικά στα σκέλια της έχει και κάτι μπαλάκια, βλέπω άλλους να κάνουν αναρτήσεις οτι σκέφτονται για να τη κάνουν και αυτοί με ελαφρά, άλλους να λένε θα παρακολουθώ τα blog αλλα δε γράφω πια...!!!!
Γιατι όλα αυτά????
Δηλαδή περνάμε μια κρίση στη blogοσφαιρα.....Περνάμε τη μπλοκοκρίση....
Και το κακό είναι, οτι δε μπορώ να αντιληφθώ τι γίνεται...
Δε μπορώ να αντιληφθώ γιατι όλα αυτά-Είμαι στο κόσμο μου????
Γίνεται κάτι και έχει έρθει η κρίση????
Εμένα γιατι δε με είπε κανείς τίποτα για να φύγω και εγώ???
Σε όλους εσάς που φύγατε ,ένα έχω να σας πώ μπείτε στο blog της dreamer και δείτε πόση αγάπη δέχεται....Αυτή την αγάπη πραγματικά μπορεί να μη τη βρείτε "στα έξω" απο τόσα άτομα.. ή μάλλον δε θα τη βρείτε σίγουρα!!!
Επιλογή σας είναι...Εμείς γουστάραμε τη φάση σας -Εσείς αποφασίζεται όμως.....
Τουλάχιστον ας μη φύγουν άλλοι..!!!!
Κρίση είναι θα περάσει!!!

Ποτέ δεν ήμουν καλός σε αυτά ...Γι αυτό τη θεωρώ μια χάλια ανάρτηση, μπροστά στις τέλειες δικές σας, για το συγκεκριμένο θέμα!!!